Joop Spoor: “Mensen worden in de gevangenis vaak religieus”

Het is het uitschot van de maatschappij, zou je zeggen. Maar Joop Spoor kent zijn doelgroep wel beter. Deze gevangenispre­dikant zet zich in, al meer dan een kwarteeuw, voor Nederlandse gedetineerden over de grens. Wereldwijd. Namens zijn organisatie Epafras zijn dagelijks zo’n vijftien mensen onderweg. Joop ont­vangt gelden van het Ministerie van Justitie. Hij mag bovendien rekenen op de steun van kerken door het hele land. De pastor heeft een helder doel. Zorgen dat de gedetineerde geestelijk overeind blijft. Hij gaat niet preken in den vreemde. Hij gaat vragen, luisteren, praten. En bidden. In soms nog geen uur helpt hij deze ontspoorde mensen hun gedachten en gevoelens te ordenen. Gevoelens van verdriet, schuld, zelfverwijt, woede, zelfbeklag. Hij brengt de troostvolle boodschap van een God die overal is. Zeker, de gevangenis betekent een isolement. Er staat een muur, een stenen muur. Maar Joop en zijn mensen zetten zich er voor in om de muur van verwijdering, van scheiding, van afstoting eigenhandig af te breken. Er wordt gedacht aan deze mensen, er wordt aan ze gedacht door bewogen Neder­landers. Opvallend is dat veel mensen in gevangenschap religieus worden. Waar de wereld om hen heen wegvalt, lijkt het hogere betekenis te krijgen. Hoe waardevol is dan een bezoek van Epafras. Hoeveel waardering en dankbaarheid ontvangt de gevangenispredikant. Deze gedetineerden verdienen zorg en aandacht. En te zijner tijd weer een plaats in de maatschappij. Dat is de boodschap van Joop Spoor. Sprekend.

---

---