Pierre Wind: “Ik sta graag in de belangstelling”

Eet smakelijk. Rilette van kip die is ingelegd met truffelrunder­gehakt op een olijven-komkommer-tomatensalade met een mayonaise op basis van rode kool en kerrie en soezenkruiden­galette als garnituur. Het kan niet anders of hier is Pierre Wind aan ’t werk. De kokoloog, dichter-kok, TV-kok, kookentertainer. Opgegroeid in een Haags prakgezin. Groot geworden met stamppot en aardappels in jus. Vakkundig kok geworden in sterrenrestaurants. En nu hét neusje van Nederlands culinaire zalm. Culinair digigraaf (Pierre fotografeert nu eenmaal digitaal), columnist, docent, voorstander van de smaakles in het basis­onderwijs, foodstylist, schrijver. Wat is het grote geheim van deze culinair meester? Heel eenvoudig. Emotie. Emotie in de pan. Gasten laten genieten met alle zintuigen. Want snij het vet er maar eens af. Koken is niks meer en niks minder dan wat ingrediënten in een pan gooien, zout en peper erbij en klaar is Kees (alias Pierre). Het komt aan op betrokkenheid. Betrokken­heid bij het eten, praten met je tomaten, denken in gerechten. Betrokken zijn bij je gast, betrokken zijn bij je personeel. En zo cliché als het lijkt, zo kenmerkend is het voor de kok aller koks. Samen. Pierre is ervan overtuigd. Je doet het samen. Niet alleen in de keuken. Niet alleen op het podium (waanzinnig, te gék trouwens, dat podium). Maar evengoed in het bedrijfsleven. Als je niet kunt samenwerken, hou dan maar op. Behalve gevoel speelt voor Pierre ook kennis een belangrijke rol. Hij leest meer rapporten dan literatuur. Kennis is tenslotte macht. Het zijn de twee kanten van de veelzijdige Pierre. Kennis en theorie ener­zijds. Het overtuigend brengen van zijn boodschap anderzijds. Een ervaring op zich. Pierre aan het werk als culinaire lolbroek. Of meer serieus, zijn lezing lezend. Pierre Wind. Sprekend!

---

---